RORAVOLERE: VERKIEZINGSPROGRAMMA LEEFBAAR ROTTERDAM SCHOKKEND

De Rotterdamse Raad voor Levensbeschouwingen en Religies (Roravolere) reageert geschokt op de inhoud van het programma voor de komende gemeenteraadsverkiezingen van Leefbaar Rotterdam. Veel passages zijn heel confronterend en de raad herkent daarin een totalitair denken, zoals: “De politieke islam is een regelrechte aanval op het Nederlandse rechtssysteem en de westerse manier van leven. Het is een bedreiging voor de openbare orde en veiligheid en dient met wortel en tak uitgeroeid te worden ....”

In veel passages herkent de raad een ‘wij/zij’ schema waarin ‘wij’ staat voor de autochtone bevolking tegenover het ‘zij’ van de allochtone ‘nieuwkomers’. Met name in de vijfde paragraaf, ‘Iedereen die in Rotterdam woont, moet ook Rotterdammer worden’, wordt een beeld opgeroepen dat alleen autochtonen Rotterdammers zijn.
‘Veel instellingen’ (genoemd worden koranscholen, moskeeën en andere islamitische organisaties, alsmede ‘haatzaaiende imams’) in Rotterdam worden er van beschuldigd ‘tweedracht te zaaien’, doordat ze geen afstand zouden nemen van ‘de politieke islam’. Dat begrip wordt niet nader gedefinieerd, maar wel in verband gebracht met gruwelijke uitingen van ‘islamitische wetgeving’ die er toe zou leiden dat ‘homo’s van flatgebouwen (worden) afgegooid, ledematen (worden) afgehakt en vrouwen wegens overspel gestenigd’.
Er wordt in dit verband geen enkele organisatie met name genoemd. Is er wel een organisatie in Rotterdam met name te noemen? Zolang dat niet helder is, is de gewekte suggestie kwetsend en, inderdaad, schokkend.

Een volgend element waar de Raad bezwaar tegen maakt is de manier waarop Leefbaar Rotterdam de scheiding tussen ‘kerk en staat’ interpreteert: alsof deze twee geen onderlinge relatie zouden mogen onderhouden. Dat is een misverstand en een onjuiste weergave van de intentie van de wet. De Nederlandse wetgeving spreekt zich niet uit over contacten tussen de sferen van de politiek en de levensbeschouwing. De wetgeving dienaangaande is bedoeld om de vrijheid van godsdienst te waarborgen, door bevoorrechting van de ene geloofsrichting boven een andere te voorkomen, evenals overheidsbemoeienis met de ‘inrichting’ van welke godsdienst of levensbeschouwing dan ook.

Ten derde verzet de Raad zich tegen de wijze waarop in deze paragraaf de begrippen ‘westerse cultuur’ en ‘gezamenlijke cultuur’ door elkaar lopen. Waar Leefbaar Rotterdam over een ‘gezamenlijke cultuur’ spreekt wordt de autochtone cultuur bedoeld. Duidelijk is dat Leefbaar Rotterdam vraagt om een aanpassing van alle Rotterdammers aan een statische cultuur die er al zou zijn. De kans op culturele vernieuwing wordt hiermee om zeep geholpen.

Roravolere doet een beroep op alle Rotterdammers, van welke overtuiging of levensbeschouwing ook, om in de publieke sfeer geen onderscheid te maken tussen geloof, levensbeschouwing en afkomst, en om zo solidariteit in de stad te waarborgen. Tegelijk is ze er van overtuigd dat een samenleving, waaruit elke vorm van levensbeschouwelijke en godsdienstige uiting in het openbare en publieke leven is verdwenen, onleefbaar wordt.

Rotterdamse Raad voor Levensbeschouwingen en Religies (Roravolere),
27 februari 2006,

F. Ootjers, voorzitter
J.G. Elshout, secretaries




geplaatst door webmaster roravolere op 3 Feb 0:39, gewijzigd op: 12 Dec 21:11